Okullardaki Şiddet, Çocukların Allah Sevgisiyle Yetiştirilmesiyle Son Bulur

Son yıllarda çocuklar arasında yaşanan şiddet olayları, akran zorbalığı, çeteleşme eğilimleri, bıçaklı saldırılar, ağır yaralama girişimleri ve ölümle sonuçlanan kavgalar toplumun en önemli sorunlarından biri haline gelmiştir. Çocukların birbirlerine uyguladığı şiddetin giderek tırmanması, sadece okulları ve aileleri değil, tüm toplumu acilen harekete geçmeye zorlayan hayati bir meseledir.

Sadece 2025-2026 eğitim-öğretim yılında ve içinde bulunduğumuz 2026-2027 eğitim-öğretim yılının hemen başında yaşanan olaylar hatırlandığında dahi durumun ne denli vahim olduğu açıkça görülmektedir:

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan resmi veriler;

Veriler; çocukların işlediği yaralama, uyuşturucu bağlantılı suçlar, tehdit, cinsel suçlar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma gibi suçlarda ciddi bir artış yaşandığını ortaya koymuştur. Çocukların karıştığı olaylar içinde en büyük paya sahip olan yaralama suçlarında 2015 yılında yaklaşık 46 bin olan vaka sayısı 2024 yılına gelindiğinde 82 bine yaklaşmıştır. Bu durum yaralama vakalarında yaklaşık %78,6’lık bir artış yaşandığını kanıtlamaktadır.

Bütün bu dehşet verici şiddet olayları yaşanırken basına yansıyan bir haber sorunun nasıl ortadan kaldırılacağına dair son derece yanlış bir anlayışın varlığını göstermesi açısından dikkat çekici olmuştur. Savunma sanayii alanında faaliyet gösteren bir şirket, çocukları hedef alan şiddet olaylarına karşı “balistik okul çantası” yani bir nevi çanta formunda çelik yelek ürettiğini duyurmuştur. Ürünün tanıtımında da kurşun geçirmeyen, kesici aletlere karşı zırh görevi gören bu çantayı sırtında taşıyan küçük bir kız çocuğu kullanılmıştır.

Okullarda ve gençler arasında gün geçtikçe yaygınlaşan şiddeti besleyen temel koşulları ortadan kaldıracak köklü tedbirleri düşünmek yerine, çocukları balistik çantalarla okula göndermeyi tavsiye etmek aslında tam bir akıl tutulmasıdır. Güvenlik tedbirlerinin artırılması ve çocukların olası bir saldırıya karşı fiziken de korunmalarının sağlanması alınması gereken önlemlerdir ve bu yöndeki tüm adımlar süratle atılmalıdır. Ancak asıl hedef, geçici pansuman tedbirler değil; şiddetin, saldırganlığın, acımasızlığın, zorbalığın hiç yaşanmadığı, tertemiz çocuk ruhunun neşesinin, masumluğunun ve iyiliğinin hakim olduğu huzurlu bir ortam oluşturmak olmalıdır.

Basında yer alan bazı haberlere ve televizyon programlarındaki kimi konuşmalara bakıldığında da çözüm olarak ortaya konulan tedbirlerin oldukça zayıf, hatta çözüm olmaktan ziyade sorunu büyütecek yöntemler olduğu görülmektedir. Gençler arasında yaşanan vahim hadiselerde genellikle yalnızca aile ve öğretmenler sorumlu tutulmakta, çocuğun şiddete eğilimli ya da psikolojik sorunlu olduğu bilindiği halde gerekli önlemlerin alınmadığı gündeme getirilmektedir. Elbette hem aile hem de okul çocukların ruhsal ve fiziki gelişimini yakından takip edip en sağlıklı şekilde gelişmelerini sağlamakla ve riskli bir durum olduğunda tedbir almakla yükümlüdür. Ancak konu; sadece bir çocuğun şiddete eğilimli olup olmadığının tespit edilmesiyle sınırlı değildir. Gerekli tespit yapılmış olsa dahi bu tip özel vakalarda hem aile hem de öğretmenler kalıcı bir çözüm üretmekte ister istemez yetersiz kalmaktadır.

Pedagoglar, psikologlar, çocuk ve ergen psikiyatristleri, öğretmenler ve sosyal hizmet uzmanları bu sorunun çözümünde önemli bir yere sahiptir. Ailenin bilinçli ve dikkatli olması hayati önem taşımaktadır. Ancak yalnızca çocuğun davranışlarını değerlendirmek, bir rapor hazırlamak veya aileye tavsiyelerde bulunmak, özellikle ciddi ve tekrarlayan şiddet riski bulunan durumlarda yeterli olmayabilir.

Bazı vakalarda durum öyle ağırdır ki; çocuk sadece sınıfta arkadaşına karşı öfkeli ve saldırgan değildir. Evde de benzer davranışlar sergilemektedir. Anne babasına hakaret etmekte, eşyaları kırmakta, kendisine karşı çıkıldığında onları tehdit etmekte ve zaman zaman fiziksel saldırıda bulunmaktadır.

Örneğin;

• Anne, çocuğuna odasını toplamasını söylediğinde çocuk bağırmaya başlayıp annesine ağır hakaretler etmekte ve bir daha kendisine karışırsa onu döveceğini söylemekte, hatta annesini darp etmeye yeltenmektedir.
• Baba, çocuğun gece boyunca bilgisayar başında kalmasına sınır koymaya çalıştığında çocuk kapıyı yumruklayıp eşyaları yere fırlatmakta ve babasının üzerine yürümektedir.
• Aile, çocuğun okulda bir arkadaşını tehdit ettiğini öğrendiğinde ve konuyu konuşmak istediklerinde çocuk kendisini sorguladıklarını düşünerek öfkelenip sinir krizleri geçirmekte ve saldırganlaşmaktadır.
• Anne baba, çocuğun bir uzmandan destek almasını teklif ettiğinde çocuk bunu kendisine hakaret edilmiş gibi algılayıp evden kaçacağı, kendisine veya ailesine zarar vereceği tehdidinde bulunmaktadır.
• Çocuk günlerce odasından çıkmadığında, ailesiyle konuşmadığında dahi müdahale etmek mümkün olmamaktadır. Anne kapıyı çalıp yemek bırakmak veya iyi olup olmadığını kontrol etmek istediğinde bile çocuk öfke atakları geçirebilmektedir.

Bu durumda anne ve babanın, çocuğun bir sonraki tepkisinin ne olacağını bilemedikleri için geri adım atmaları kaçınılmazdır. Anne baba, evde bir tartışma çıkmasın, çocuğun öfkesi büyümesin ve kontrol edilemez bir durum yaşanmasın diye kendi davranışlarını sürekli çocuğun tepkilerine göre ayarlamaya başlar. Böylece çocuğun öfkesi, aile üzerinde caydırıcı ve korkutucu bir güç oluşturur. Çünkü aile, çocuğun öfkesinin geçici bir tepki olarak kalacağından emin değildir. Daha önce benzer tehditlerin ardından fiziksel saldırılar yaşanmış olabilir. Çocuğun kendisine karşı çıkan insanlara kin beslediğini bilmeleri de aileyi korkutabilir.

Benzer durum öğretmenler, okul psikologları ve pedagoglar için de geçerlidir:

• Öğretmen, çocuğun başka bir öğrenciye zarar verebileceğini öngörse de olay gerçekleşmeden önce hangi davranışın ne ölçüde risk oluşturduğunu kesin biçimde bilemez.
• Çocuk her uyarıyı doğrudan bir aşağılama olarak algılar. Öğretmen, sınıfın düzenini sağlamak için sınır koyması gerektiğini bilir; fakat uyarının yeni bir saldırganlık nöbetini tetikleyebileceğinden endişelenir.
• Diğer öğrenciler çocuğun öfkesinden korkmaya başlar. Bazıları onunla aynı grupta bulunmak istemez, bazıları ise hedef olmaktan korktuğu için şikâyet etmekten çekinir.
• Öğretmen, yaşananları idareye bildirir. Ancak sorun yalnızca disiplin cezasıyla ele alınırsa çocuğun davranışlarının altında yatan nedenler ve gelecekteki riskler yeterince değerlendirilmeyebilir.
• Aile okula çağrılır; fakat evde de aynı şiddetle mücadele eden anne babanın yeni bir öneriyi uygulayacak gücü veya imkânı olmayabilir.

Bediüzzaman Hazretleri de, imani bir eğitim ve manevi telkin verilmediği takdirde, gençlerin ve gelecek nesillerin şiddete eğilimli bir hale gelebileceklerine, bunun toplumsal bir soruna dönüşebileceğine dikkat çekmiştir:

Okullarda yaşanan şiddet vakalarında dikkat çeken bir diğer husus da saldırıda bulunan çocukların arkadaşlarını katlettikten sonra kendi canlarına da kıyıyor olmalarıdır. Son yıllarda yapılan araştırmalar, gençlerin eskisine oranla daha mutsuz, ümitsiz ve depresif bir ruh hali içinde olduklarını net bir şekilde göstermiştir:

Bu araştırma sonuçlarının gösterdiği asıl gerçek, gençlerin bir kısmının ruh dünyasında derin bir manevi boşluk bulunduğudur. Allah’ın varlığı, birliği, büyüklüğü, sevgisi, koruması, merhameti, adaleti, cömertliği ve affediciliği çocukluk yaşlarından itibaren gençlere anlatılıp din ahlakının güzellikleri öğretilmediğinde; ruhen dengesiz, boşlukta kalan, sinirli, kaygılı, kavgacı, mutsuz bir nesil ortaya çıkmaktadır.

Gençler;

Bir yandan; her şeyin kör tesadüflerin ürünü olduğunu, hayatta kalabilmek için başkalarını ezmek gerektiğini ve yaşamın amansız bir çatışma ve mücadeleden ibaret olduğunu dikte eden DARWİNİST EĞİTİM ile,

Bir yandan; Allah’ın Kuran’da bizlere bildirdiği sonsuz güzel isimlerinden ve yüce sıfatlarından hiç bahsetmeyen, bilimi ve aklı dışlayan KATI VE SEVGİSİZ BİR ALLAH İNANCI ile,

Bir yandan da özgürlüklerini, mutluluklarını, sevgi güçlerini, eğlencelerini ve yaşama sevinçlerini ellerinden alan; hurafeleri din diye dayatan, aslında kimsenin inanmadığı ve yaşamadığı KURAN’DAN UZAK YANLIŞ BİR DİN ANLAYIŞI ile adeta birçok koldan abluka altına alınmış durumdadırlar.

Gençlerin çevrelerine baktıklarında gördükleri dindar modeli genellikle akılcılık ve bilimsellikten uzak, hayatın güzelliklerini dışlamış, sanat ve kaliteye önem vermeyen, yaşama sevincini yitirmiş, samimiyetten yoksun bazı insanlardan oluşmaktadır. İnandıkları gibi yaşamayan, kendilerinin asla kabul etmeyecekleri kasvetli bir sistemi insanlara dayatan bu anlayış, gençler üzerinde çok olumsuz bir etki yapmakta ve onları din ahlakından uzaklaştırmaktadır.

YAPILMASI GEREKENLER:

• Çocukluk çağından itibaren insanlara Allah’ın varlığının somut, bilimsel ve kesin delillerini anlatmak, çocukların Kuran ahlakı üzerine yetişmelerini sağlamaktır.
• Allah’ın varlığının delillerini anlatırken suni, samimiyetten uzak bir üslupla akıl dışı menkıbeler ve hikayeler yerine; son derece samimi, berrak ve doğrudan bilimsel bilgileri ortaya koyan bir üslup benimsemek hayati önem taşımaktadır.
• Bununla birlikte Allah inancına karşı ortaya konulmuş en büyük putun yani Darwinizm’in zihinlerden tamamen temizlenmesi gerekir. Bu temizlik de ancak Darwinizm’in geçersizliğinin bilimsel kanıtlarla ortaya konulmasıyla mümkündür. “Evrim varsa şimdiki maymunlar neden insan olmuyor?” şeklindeki sığ ve bilimsellikten uzak yaklaşımlar, gençlerin zihninde tam tersi bir tepki doğuracaktır.
• Akli ve bilimsel delillerle Allah’ın varlığını idrak eden her insan, öğrendiği her yeni bilgiyle birlikte Allah’ın büyüklüğüne ve sonsuz gücüne kesin bir kanaatle iman eder.
• Allah’ın varlığına ve birliğine iman eden, O’nun kudretini ve büyüklüğünü, yarattığı eşsiz ve sayısız delilde bizzat müşahede eden bir insan. Allah’ın hoşnut olacağı bir yaşam sürme gayretine girer.
• Allah’ın beğendiği ahlakın ve dinin; Kuran’da anlatılan temiz, berrak, kolay, sade ve açık olan din olduğunun gençlere anlatılması önemlidir. Aradıkları sevgi, modernlik, özgürlük, neşe, sevinç, dostluk, mutluluk ve güzelliğin tamamının din ahlakıyla mümkün olduğunu gençlerin fiili olarak görmeleri gerekir.

Darwinizm’in geçersizliğinin ortaya konulmasıyla;

Allah’ın varlığının, birliğinin ve büyüklüğünün delillerinin anlatılmasıyla;

Allah’a iman eden ve Allah’ı seven her insan Allah’ın indirdiği dine, yani Kuran’a göre hareket edeceğinden affedici, merhametli, yardımsever, şefkatli, cömert, sevecen, güzel sözlü, tevazulu, kalender, halim, fedakar, güvenilir, dürüst, vefalı ve sadık olmayı da büyük bir sevinçle ve şevkle yerine getirecektir. Böylece herkesin mutlu, ümitvar ve huzurlu olduğu bir toplum oluşacaktır. Gençlerin tüm bunları anlamaları, anlatılanlara inanmaları ve bunları kendi hayatlarına geçirebilmeleri ise ancak akılcı, dürüst, anlattıklarında samimi olan ve anlattıklarını bizzat yaşayan örnekler görmeleriyle mümkündür. Çünkü dinin anlatılmasında en büyük tesir gücü samimiyettir.

Son dönemlerde yapılan araştırmalarda ortaya çıkan bir diğer çarpıcı sonuç da gençler arasında deist ve ateist olanların sayısında yaşanan belirgin artıştır. Eski Kültür Bakan Namık Kemal Zeybek’in “gençlerin yüzde yetmişinin deist, ateist, panteist olduğu”na dair tespiti son derece önemlidir:

Kaynak: https://www.bursaarena.com.tr/yazarlar/namik-kemal-zeybek-113/seriati-elestirmek-suc-olmus-10261

Müvekkilin Darwinizm’in bilimsel geçersizliğini ortaya koymasıyla birlikte, tüm materyalist ve din dışı ideolojiler adeta kağıttan kuleler gibi çökmüştür. Bu büyük ilmi başarıyı müvekkil Adnan Oktar’a kadar hiç kimse, Diyanet İşleri Başkanlığı da dahil olmak üzere hiçbir kurum gerçekleştirememiştir; müvekkilden sonra da bunu yapabilen çıkmamıştır.

Müvekkil Adnan Oktar’ın ilmi çalışmalarına henüz başlamadığı 1970’li yılların Türkiye’sine bakıldığında, Darwinizm’e inananların oranı %75’leri bulmaktaydı. 1979 yılında kültürel faaliyetlerin başlamasıyla, 1980’lerden sonra bu oranda çok büyük bir gerileme süreci başladı. 2000’li yıllara gelindiğinde ise Türkiye’de evrime inananların oranı %10’lara kadar düştü. 2000’li yılların ortalarında, Türkiye’de artık evrime inanan hiç kimse kalmadığını, ülkenin en önde gelen Darwinistleri dahi acı içinde ve açıkça ikrar etmek zorunda kalmışlardır.

Türkiye Ekonomik ve Sosyal Etüdler Vakfı’nın (TESEV) 1999 yılında gerçekleştirdiği kamuoyu araştırmasına göre, Türkiye’de, “Evrim teorisi doğrudur” diyenlerin oranı %10,7 iken; “İnsanı Allah yaratmıştır” diyen vatandaşlarımızın oranı ise %87,4 olarak kaydedilmiştir. https://www.tesev.org.tr/wpcontent/uploads/rapor_devrim_evrim_statuko.pdf)

2005 yılında www.pitch.com adlı internet sitesinde yer alan bir haberde, ünlü evrimcilerden Profesör Ümit Sayın ise yaşanan süreci şu sözlerle itiraf etmekteydi: “Artık Yaratılışçılara karşı bir savaş yok. Savaşı onlar kazandılar, 1998’de Türkiye Bilimler Akademisi’nden altı profesörü Yaratılışçılara karşı konuşmaları için motive etmiştim. Bugün artık bir kişiyi bile motive etmek imkansız.” Söz konusu haberde, Türkiye’nin, evrim teorisini savunanların neredeyse tamamen yenilgiye uğradığı bir ülke haline geldiği açıkça vurgulanmıştır.

Bizzat Darwinistlerin de kabullendiği bu yenilgi, toplumsal tabanda ve özellikle gençler arasında Kuran Müslümanlığının yayılmasının en güçlü vesilesi olmuştur. Sayın Cumhurbaşkanı ve hükümetin de sıkça dile getirdiği “dindar gençlik” yetiştirilmesi hedefine, müvekkil Adnan Oktar’ın bu çalışmaları vesilesiyle ulaşılmıştır. Ne var ki bir kumpas davası neticesinde müvekkil Adnan Oktar’ın tutuklanmasının ardından, ilk iş olarak şu nitelikteki tüm internet sitelerine erişim engeli getirilmiştir:

• Darwinizm’in geçersizliğinin somut bilimsel delillerle ortaya konulduğu,
• Allah’ın varlığının delillerinin anlatıldığı ve iman hakikatlerinin yer aldığı,
• Aydın, sevgi dolu, modern, kaliteli, sevecen ve özgür Kuran Müslümanlığının ayet ve hadislerle anlatıldığı

TÜM DİJİTAL PLATFORMLAR KAPATILMIŞTIR.

• Sayın Cumhurbaşkanı başta olmak üzere neredeyse tüm siyasetçi ve devlet adamlarının geçmişte okuduğu ve önerdiği,
• Çeşitli İslam ülkelerinde müfredata dahil edilerek okullarda okutulan,
• Türkiye’nin her köşesinde hemen her evde bulunan,
• İçeriğinde hiçbir kişisel yorum barındırmadan, sadece ayetler ve hadislerle anlatım yapılan

HARUN YAHYA KÜLLİYATININ YAKILARAK İMHA EDİLMESİ KARARI ALINMIŞTIR.

Müvekkil Adnan Oktar’ın anlatımlarıyla her kesimden genç Kuran Müslümanlığına yönelirken, bugün tekrar Darwinist ve materyalist ideolojilerin sevgiden uzak, bencilliği, acımasızlığı, amaçsızlığı, saldırganlığı ve şiddeti teşvik eden anlayışı dalga dalga yayılmıştır.

ÇÜNKÜ şu an,

ODTÜ’lü ve Boğaziçili gençler başta olmak üzere, modern genç kesimlere ulaşabilecek, onların severek dinleyecekleri, sözlerine güvenecekleri KİMSE YOKTUR.

Darwinist ve materyalist propagandaya karşı akılcı, bilimsel, somut delillerle, demagojiye başvurmadan akılcı cevaplar verebilen KİMSE YOKTUR.

Gençlerin kendilerini anladığına inandıkları, samimiyetine güvendikleri, onların ruhlarına hitap edebilen, hem çok dindar hem de hayatın tüm güzelliklerini helal dairesinde tertemiz yaşayan, örnek alabilecekleri KİMSE YOKTUR.

DİYANET İŞLERİ BAŞKANLIĞI, KENDİSİNE AYRILAN DEVASA BÜTÇEYE RAĞMEN GENÇLERE ULAŞAMAMAKTA, ÇOCUKLARIN ALLAH SEVGİSİYLE, SAĞLIKLI BİR RUH GELİŞİMİ İÇİNDE YETİŞMELERİNİ SAĞLAYAMAMAKTADIR.

Bu acı gerçeği kendileri de açıkça ikrar etmektedirler:

Kaynak: https://10haber.net/gundem/diyanet-topluyoruz-carpiyoruz-genclere-ulasamiyoruz-122417/

Basına verilen beyanlarında da görüldüğü üzere, Diyanet İşleri eski Başkanı Prof. Ali Erbaş gençlere ulaşamadıklarını açıkça ikrar etmiştir.

Diyanet İşleri eski Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez ise Batman’da gerçekleştirilen bir sempozyumda özeleştiri niteliğinde bir açıklama yaparak, “gençliği dinden soğuttuklarını” bizzat itiraf etmiştir:

Kaynak: https://ilkha.com/kultur/basiret-ve-hikmet-dilini-dijital-dunyaya-tasiyamadik-106787

Görmez, 2023 yılında verdiği bir başka röportajda ise, kendi din söylemlerinin gençlerden uzaklaştığının itirafını yapmıştır.

Kaynak: https://www.youtube.com/watch?v=LEk2g00By5k

Şu an Diyanet İşleri Başkanlığı Türkiye’nin dört bir yanında vakıfları, camileri, dernekler, kütüphaneleri ve yayınevleriyle faaliyettedir; çeşitli hocalar sürekli olarak televizyonlarda boy göstermektedir; camilerde vaazlar verilmekte, Ramazan’da yayınlar yapılmakta, çeşitli etkinlikler ile gençleri İslam’a kazandırma çalışmaları yürütülmektedir. Ancak beklenenin aksine gençler, sürekli olarak KAYBEDİLMEKTEDİR. İmam hatip mezunu olan gençler arasında dahi ateizme ve deizme yöneliş oldukça yüksek boyutlardadır.

Ne Diyanet ne cami hocaları ne de sık sık televizyona çıkan bazı alimler GENÇLERE ULAŞAMAMAKTADIR. Bu isimler insanları İslam’a KAZANDIRAMAMAKTADIR. Onlara, ihtiyaçları olan dinin ruhunu, Allah aşkını, Allah sevgisini ve Kuran ahlakının güzelliğini AKTARAMAMAKTADIR.

Geçmişte, hurafelerle, mevzu (sahte) hadislerle anlatılan ve bu şekilde dinleyici bulan yanlış din anlayışı, bugün bu yeni kuşaklar tarafından kesinlikle kabul edilmeMEktedir. Ancak bu durum, gençlerin dine mesafeli olmalarından kaynaklanmamaktadır. Oradaki öğrenciler, genellikle Darwinist görüşe sahip olsalar veya sol görüşü temsil etseler de kendilerine Kuran Müslümanlığının güzelliği anlatıldığında, bunu canı gönülden kabul edecek insanlardır.

Ne var ki şu anda bu gençlere bu güzelliği anlatabilecek biri bulunmamaktadır. Şu anda Diyanet’ten birçok görevli veya bir cami hocası, örneğin İTÜ’ye, Boğaziçi’ne veya ODTÜ’ye gidip oradaki öğrencilerle konuşmaya cesaret edememektedir. Anlatımlarının, oradaki öğrenciler tarafından tepki çekeceğinin, onların yöneltecekleri sorulara cevap vereMEyeceklerinin, sorguladıkları konularda yetersiz kalacaklarının farkındadırlar. Nitekim bu nedenledir ki ancak kendi camiaları içinde, kendileri gibi düşünen birkaç gencin arasında, yıllardır anlatageldikleri konuları tekrarlamaya devam etmektedirler. İşin acı yanı, yanı başlarında kendilerini dinleyen gençler dahi anlatılanlara artık itibar etmemektedirler.

Hatta durum öyle bir aşamaya gelmiştir, “dindar gençler” yetiştirilmesini amaçlayan İlahiyat Fakülteleri ve İmam Hatip Liseleri’nde dahi gençlerin akın akın deizme ve ateizme yöneldikleri görülmektedir. Bu acı gerçek birçok sosyolog, akademisyen, araştırmacı, siyasetçi ve yazar tarafından bizzat gözlemlenerek tespit edilmiştir. Örneğin Yeniden Refah Partisi Genel Başkan Yardımcısı Sayın Doğan Aydal, 25.10.2026 tarihinde Sözcü TV’de katıldığı “Öncesi Sonrası” isimli programda İlahiyat Fakültelerine yaptıkları ziyaretler esnasında çok sayıda gencin deist ve ateist olduklarını, sayılarının da gün geçtikçe arttığını bizzat gözlemlediğini şöyle anlatmıştır:

Sayın Doğan Aydal’ın deizmin artmasıyla ilgili gözlemlerini gündeme getirmesi ve durumundan endişe duyması haklıdır. Yeniden Refah Partisi olarak samimi dindar bir nesil yetişmesini istiyor olmaları da çok güzel bir idealdir. Ancak samimi dindar bir nesil yetişmesi için Yeniden Refah Partisi’nin ne gibi faaliyetler yaptığı ve yapacağı konusu da önemlidir. Bu konuda Sayın merhum Necmettin Erbakan’ın feraset ve basiretini kendilerine örnek almaları en güzel yöntem olacaktır. Son derece dindar bir insan olan Sayın Erbakan, tehlikeyi çok önceden tespit etmiş ve dinsiz ideolojilere karşı en etkili cevap olarak müvekkil Adnan Oktar’ın eserlerini görmüştür. Katıldığı her yayında müvekkilin eserlerini yanına alan, evinde yanı başında müvekkilin eserlerini tutan ve görüştüğü herkese müvekkilin eserlerini okumasını tavsiye eden merhum Erbakan, parti zemininde de herkesin Adnan Oktar kitaplarını okumasını sağlamıştır. Sayın Aydal da müvekkil Adnan Oktar’ın kitaplarıyla yetişmiştir. Bugün de Yeniden Refah Partisi ülke çapında dinsiz ideolojilere karşı kültürel bir seferberlik başlatmak istiyorsa bu konuda kullanabilecekleri en etkili ve en samimi, tartışmaya mahal bırakmayacak şekilde kesin, bilimsel, net ve doğru cevapları veren Adnan Oktar eserlerinden faydalanmalıdır. Müvekkil Adnan Oktar’a ilmi faaliyet yapması için imkan tanındığında, dinsiz ideolojilerin tamamen etkisiz hale geleceğini tüm Türkiye bilmektedir.

Kamuoyunda Cübbeli Ahmet Hoca olarak bilinen Ahmet Ünlü de İmam Hatipler ve İlahiyat Fakültelerinde deizm ve ateizmin yayılmasını gündeme getiren kişilerden biridir:

https://haber.sol.org.tr/toplum/cubbeli-ahmet-imam-hatipler-ve-ilahiyat-fakultelerinden-ateist-ve-deistler-cikiyor-278590

Cübbeli Ahmet Hoca’nın bu tespitinin doğru olduğu açıktır. Ancak kendisi bu konuda samimi ise, deizm ve ateizmin neden yayıldığı ve sabahtan akşama kadar birçok kanalda konuşmalar yapmasına rağmen bu yayılmaya neden engel olamadığını da dile getirmesi gerekir.

Samimi bir değerlendirme yaptığında, “Evrim ne ki, maymun şeysi mi” şeklindeki bakış açısıyla dinsizliğin temel dayanağı olan Darwinizme karşı etkili bir mücadele yapmasının imkansız olduğunu, nitekim bugüne kadar da tek kelime bile Darwinizm’e karşı bir çalışmasının olmadığını kabul etmesi gerekecektir. Felsefi ve bilimsel olarak Darwinist ve materyalist ideolojilere cevap veremediği gibi bir dizi hurafeyi gençlerin önüne din gibi sunması, “yanmaz kefen satışı” gibi girişimleri, katıldığı televizyon programlarında insanların katılarak dini konulara gülmesine sebep olması gibi tutumlarıyla da insanların dinden uzaklaşmasındaki payını göz önünde bulundurmalıdır.

Neticede; Bugün gençliğin bir kısmının içine düştüğü boşluk, yalnızlık, mutsuzluk, ümitsizlik ve şiddete eğilim, müvekkil Adnan Oktar’ın ilmi çalışma yapmasına olanak sağlanması durumunda bir iki hafta gibi kısa bir süre içinde düzelecek konulardır.

Sorunun kaynağı da çözümü de bellidir: Dinsiz ideolojilere bilimsel olarak cevap verilmeli, Allah’ın varlığı ve birliği iman hakikatleriyle anlatılmalı, gerçek Müslümanlığın samimi, candan, sıcak, sevecen, anlayışlı, neşeli ve hayat dolu yüzü gençlere gösterilmelidir. Bu, Allah’ın hidayet ruhu nasip ettiği kişilerin vesile olabileceği ve Allah’ın dilemesiyle kolaylıkla yapabilecekleri bir güzelliktir. Müvekkil Adnan Oktar imkan tanınması durumunda birkaç hafta içinde hızla bu konuda çözüm oluşturacaktır. Bu sözünün doğru olduğu geçmişte vesile olduğu hayırlardan, başarılardan, etkilerden açıkça görülmektedir. Hemen her gün okullarda çocuklar ve gençler yaralanıp öldürülürken, maneviyattan uzaklaşmanın tahribatı hayatın her alanında açıkça görülürken ve bu durumun değiştirilmesi de mümkünken, çözümü anlamazlıktan gelmek vicdani bir tutum olmayacaktır.

Saygılarımızla bilgilerinize arz ederiz. 26.10.2026